Nieuws

Men is bezorgd en verontwaardigd over de voorgenomen bezuinigingen, maar vooral bereid tot actie!

„ Zij zijn bereid samen met het col­lege te kijken naar alternatieven.” Het onderzoek moet binnen enke­le weken worden afgerond. Er ligt een plan voor de uitbrei­ding van de fietsenstalling, waarbij 240 plekken zijn voorzien ten wes­ten van de stationstoegang. Daarte­gen wordt door diverse organisa­ties bezwaar aangetekend. Dinsdag overhandigde het B-team nog een kleine duizend protesthandteke­ningen. Het protest is reden voor college en ProRail om het ont­werp nu verder te onderzoeken. De uitbreiding van de Oisterwijk­se stalling kost zo’n 4 ton en komt geheel voor rekening van de pro­vincie en ProRail. Het project, dat onder regie van de provincie wordt uitgevoerd, is onderdeel van het actieprogramma ‘Fiets in de Versnelling’. Wagenmakers bena­drukt dat met het project ook het probleem van de ‘zwerffietsen’ en verrommeling rond het station wordt opgelost. Of door het nieu­we onderzoek gevolgen heeft voor subsidies, kan hij nu niet overzien.

Ze werden hem aangeboden door het Oisterwijkse Biodiversiteitteam. „ De handtekeningen zijn verzameld in een korte perio­de”, zegt Frans Kapteijns namens het B- team. „We zitten nu op 959 en er komen er nog steeds binnen. Wij zijn heel blij met die steunbe­tuigingen.” Het B-team wil de stalling niet te­genhouden, zegt hij, maar maakt bezwaar tegen het voornemen van de gemeente en ProRail om ten westen van het station fietsenrek­ken te plaatsen in het ‘parkje’. De stalling wordt uitgebreid met 440 overdekte fietsplaatsen, waar­van 200 bij de bestaande rekken en 240 in een nieuwe stalling aan de andere zijde van het station. Door de uitbreiding ten westen van het station gaat een mooi stuk­je groen in het dorpshart verloren, meent het B-team. Het vindt dat er te weinig naar alternatieven is gekeken. Heemkundekring De Kleine Meijerij meent dat de ge­plande ingreep het station, als rijksmonument, en omgeving te veel schaadt. Ook de Oisterwijkse Milieuvereni­ging maakt bezwaar, de lokale Wel­stand- en monumentencommissie keurt het plan af. Het CDA Oisterwijk wil eveneens dat het groen en het erfgoed be­houden blijft. Voorlopig tenmin­ste. De partij heeft daarvoor don­derdag een motie ingediend waar­in ze het college vraagt af te zien van het plan totdat de gemeente­raad heeft bepaald wat er in de toe­komst met het hele gebied bij het station moet gebeuren. Anton van Tuyl: „We verwachten door deze motie een actie van het college om weer aan de onderhandelingstafel te gaan zitten met ProRail om het lege parkeerterrein te gebruiken voor de fietsenstalling in plaats van het groen naast het erfgoed.” De gemeenteraad spreekt zich tij­dens de vergadering van morgen­avond uit over de CDA-motie. Een en ander heeft tot nieuwe in­zichten geleid, zegt wethouder Wa­genmakers. Welke, wilde hij gister­middag niet zeggen. „Ik wil eerst de gemeenteraad informeren.” Kapteijns is door de gemeente ge­vraagd niet op de zaken vooruit te lopen. Wat hij wel kwijt wil is dat het B-team een onderzoek laat ver­richten naar de taxusbomen in het parkje. „Wij vermoeden dat die net zo oud zijn als het station. Dat is gebouwd in 1865.”

Een ongewenste situatie, want vaak is heel bewust gekozen voor deze woonvorm in plaats van een duurdere AWBZ-instelling.

C. v.d. Staaij (SGP) en Mw. L. Voortman (GroenLinks). De petitie zal behandeld worden in het eerstvolgende algemeen overleg waarbij adoptie op de agenda staat.

donderdag. Een m.i. onderbelicht aspect van met name de Nationale Postcodeloterij (NPL) is de psychische druk die wordt gelegd op alle inwoners van Nederland om (steeds meer) loten af te nemen. Deze psychische druk wordt niet door iedereen zo ervaren, maar dat doet niets af aan het effect ervan. De psychische druk van de NPL ligt in het gegeven dat na een trekking van de NPL iedereen die woont in het winnende postcodegebied met 100% zekerheid kan stellen dat... ...hij deelt in een grote prijs omdat hij een of meer loten heeft gekocht of ...hij zou hebben gedeeld in een grote prijs als hij een of meer loten zou hebben gekocht. In de uitingen van de NPL laat zij niet na in te spelen op het gevoel van spijt dat in situatie 2 ongetwijfeld zal ontstaan ("het zal u toch niet gebeuren..."). Het psychologische effect wordt nog versterkt door het gegeven dat de buren (waarschijnlijk) wel loten hebben, zodat je zonder loten in een "winnende" straat wel echt als loser te kakken staat. Uit een onderzoek aan de Universiteit van Tilburg is gebleken dat de psychische druk om loten te blijven kopen vooral ontstaat door het lotensysteem van de NPL. Iedere inwoner van Nederland met een vaste woon- of verblijfplaats (lees: een adres in Nederland) heeft feitelijk al bij voorbaat een lotnummer, de postcode. Het is volgens de regels van de NPL toegestaan te spelen met een andere postcode, maar in de praktijk komt dat alleen voor bij mensen die verhuizen en daardoor voor de keuze staan verder te spelen met de oude of de nieuwe postcode. Wie zijn verhuizing telefonisch doorgeeft, wordt door de medewerker van de NPL bewust gedirigeerd naar spelen met beide postcodes (want stel dat...). Ik ben zo vrij het onderzoeksrapport in deze als bijlage mee te sturen en hier een link naar een moderne gelijkenis (http://petities.nl/nieuws/parabel) in te voegen. De Bankgiroloterij lijkt een vergelijkbaar systeem te hebben met bankrekeningnummers, net als de Vriendenloterij dat heeft met mobiele nummers, maar bij deze loterijen wordt alleen getrokken uit de nummers waarmee deelnemers zich inschrijven. Achteraf met 100% zekerheid zeggen dat je een grote prijs zou hebben gehad als je had meegedaan, is hier niet aan de orde. Zo blijft de NPL de enige loterij in Nederland die een grote troef in handen heeft om mensen over te halen (steeds meer) loten te kopen. In een petitie die sinds oktober 2010 online staat (http://loterijen.petities.nl) pleit ik voor een lotnummersysteem voor alle loterijen, waarin voor elke trekking opnieuw willekeurige lotnummers worden toegekend aan de deelnemers. Een deelnemer krijgt pas een lotnummer toegewezen nadat hij zich tot deelname heeft verplicht. Alleen zo verdwijnt de psychologische druk om loten te kopen en moeten alleen de andere redenen (goede doelen, kans op een grote prijs) voldoende zijn om te kiezen voor wel of niet deelnemen. Dat lotnummers dezelfde opbouw hebben als een postcode of mobiel nummer maakt nu niet meer uit. Dat verschillende deelnemers een lotnummer delen maakt ook niet meer uit. Het psychologische spel van de NPL is hiermee helemaal uitgespeeld. De NPL of beter, de Nationale Goede Doelen Loterijen NV zal zich dan kunnen toeleggen op het daadwerkelijk steunen van goede doelen met de inleg van haar loterijen. Een argument dat ik hoor om het systeem vooral niet te veranderen is dat de goede doelen dan veel minder geld te besteden hebben. Als dit het geval zou is (en ik verwacht zelf ook dat dit de keerzijde is) kan dit dan anders worden uitgelegd dan dat deelnemers zich nu wel durven terug te trekken? Dat zou dan juist een argument zijn om deze wijziging wel door te voeren, want het geld dat weg zou vallen is alleen geld dat nu door pressie (chantage?) wordt vergaard. Willen de besturen van de goed doende organisaties geld dat door chantage wordt verkregen? Waarschijnlijk niet. Met het oog op de verslavingszorg kan ik hier nog iets aan toevoegen. De NPL ziet het deelnemersveld vergrijzen. Enerzijds komt dat doordat ouderen gemakkelijker slachtoffer zijn van het systeem, anderzijds voelen jongeren zich niet aangetrokken tot de NPL en ze zijn kennelijk minder gevoelig voor de psychische druk. Om het tij te keren is de NPL met haar verkiezingen voor Goede Doelen Ambassadeur een charme-offensief tegen jongeren begonnen. De verkiezing zelf heeft flink wat publiciteit opgeleverd. In hoeverre dat ook heeft geleid tot een groter aantal jonge deelnemers is mij niet bekend. Wie eenmaal begint deel te nemen komt daar moeilijk weer van af. Is dat niet kenmerkend voor verslaving? Ik hoop van harte dat u bij de hoorzitting een herziening van het systeem van lotnummertoewijzing wilt overwegen. Met vriendelijke groet, Bert Zandbergen