Nieuws

Toch is voor velen binnen de Nederlands-Indische gemeenschap de erkenning nog altijd niet volledig."

Er is nog nauwelijks een betekenisvolle reactie gekomen schrijft ze.

"Dat wekt de indruk dat deze oproep, samen met vele andere, terzijde is geschoven. Juist daarom blijft mijn vraag onverminderd actueel. (...) Mijn vraag is wat er moet gebeuren wanneer een hele gemeenschap zich al generaties lang niet gehoord, niet gezien en niet rechtgedaan voelt."

Lees verder op Informatie Communicatie Media, de Indische internetkrant.

De tweedehands emmertjes symboliseren de kleine speeltuinen die soms al tientallen jaren onderdeel zijn van de wijk. Het schepje en harkje stonden symbool voor samen bouwen aan goede speelplekken voor de toekomst.

Naast de online petitie werden ook fysieke handtekeningen overhandigd van omwonenden van de speeltuin Torenmolenpad (108 handtekeningen) en het Hector Pietersonplein (47 handtekeningen). De speeltuin aan het Hector Pietersonplein is inmiddels al veranderd in een kaal veld. De aanleiding blijft helaas actueel: het verdwijnen van speeltoestellen uit 34 kleine speeltuinen in Culemborg. Plekken waar kinderen juist dichtbij huis spelen, elkaar ontmoeten en zelfstandig buiten kunnen zijn. We merken hoeveel dit losmaakt in de stad. Van ouders, opa's en oma's tot gastouders en buurtbewoners. Dank voor alle steun, verhalen en betrokkenheid.

Met deze handtekeningen laten we zien dat kleine speelplekken grote betekenis hebben. En dat we vinden dat kinderen recht hebben op plekken dichtbij huis waar ze veilig en vrij kunnen spelen.

Het onderwerp heeft inmiddels de aandacht van de stad en politiek. Zaterdag 6 juni gaan PRO Culemborg, VVD en CDA op de fiets langs een aantal van deze speelplekken. Hou hun socials in de gaten voor de route en tijden. Wellicht komen ze langs bij jouw speeltuin, en kun je ze mondeling, in tekst of beeld vertellen/meegeven waarom die plek zo belangrijk is.

Dank voor jullie steun!

De tweedehands emmertjes symboliseren de kleine speeltuinen die soms al tientallen jaren onderdeel zijn van de wijk. Het schepje en harkje stonden symbool voor samen bouwen aan goede speelplekken voor de toekomst.

Naast de online petitie werden ook fysieke handtekeningen overhandigd van omwonenden van de speeltuin Torenmolenpad (108 handtekeningen) en het Hector Pietersonplein (47 handtekeningen). De speeltuin aan het Hector Pietersonplein is inmiddels al veranderd in een kaal veld. De aanleiding blijft helaas actueel: het verdwijnen van speeltoestellen uit 34 kleine speeltuinen in Culemborg. Plekken waar kinderen juist dichtbij huis spelen, elkaar ontmoeten en zelfstandig buiten kunnen zijn. We merken hoeveel dit losmaakt in de stad. Van ouders, opa's en oma's tot gastouders en buurtbewoners. Dank voor alle steun, verhalen en betrokkenheid.

Met deze handtekeningen laten we zien dat kleine speelplekken grote betekenis hebben. En dat we vinden dat kinderen recht hebben op plekken dichtbij huis waar ze veilig en vrij kunnen spelen.

Het onderwerp heeft inmiddels de aandacht van de stad en politiek. Zaterdag 6 juni gaan PRO Culemborg, VVD en CDA op de fiets langs een aantal van deze speelplekken. Hou hun socials in de gaten voor de route en tijden. Wellicht komen ze langs bij jouw speeltuin, en kun je ze mondeling, in tekst of beeld vertellen/meegeven waarom die plek zo belangrijk is.

Dank voor jullie steun!

In 2022 heb ik een petitie met ruim 60.000 handtekeningen aangeboden tegen de invoering van de helmplicht voor snorfietsen. Daarbij heb ik de vaste commissie IenW gewezen op juridische en praktische knelpunten, waaronder het ontbreken van een verkeersveiligheidsmotivering (art. 2 WVW 1994/3:46 Awb) en het risico op ongelijke behandeling tussen technisch vergelijkbare voertuigen (snorfiets, e‑bike, fatbike, bijzondere bromfiets). In mijn procedure kwalificeerde het OM mijn voertuig als bijzondere bromfiets bij gebrek aan een deugdelijke legaliteits- en motiveringsgrondslag voor helmplicht. De sanctie leidde namelijk tot: • onevenredige toepassing van de helmplicht (art 1 Sr, art. 3:4 Awb) • verbod op willekeur door inconsistent en niet‑gemotiveerd handelen (art. 3:2 en 3:4 Awb) • ontbreken van een feitelijke verkeersveiligheidsanalyse (art. 2 WVW 1994, legitiem doel EVRM) • ongelijke behandeling t.o.v. vergelijkbare voertuigen (art. 14 EVRM) • ondeugdelijke motivering door politie, OM en ministerie (art. 3:46 Awb) • inbreuk op eigendomsrecht en privéleven (art. 1 EP EVRM / art. 8 EVRM) Daarnaast heb ik in 2025 een Woo‑verzoek ingediend bij het ministerie van IenW. Ook daaruit bleek dat de onderliggende motivering voor de helmplicht ontbreekt of niet voldoet aan de wettelijke eisen. De verstrekte stukken waren onvolledig en toonden geen enkele aantoonbare noodzaak zoals vereist onder de Algemene wet bestuursrecht (art. 3:2, 3:4 en 3:46 Awb), de Wegenverkeerswet 1994 (art. 2 WVW), noch onder de hogere normen van het EVRM (art. 8 en art. 1 EP). Daarmee ontbreekt een rechtmatige grondslag voor de maatregel in de vorm waarin deze is ingevoerd. De overheid heeft een zorgplicht die verder reikt dan het enkel wijzigen van wetgeving. Zij moet ook de uitvoerbaarheid en de praktische gevolgen van een verplichting beoordelen. Een belangrijk knelpunt is dat de helmplicht het gebruik van het voertuig feitelijk onmogelijk maakt. Snorfietsen en andere L1e‑A‑voertuigen (licht gemotoriseerde voertuigen) hebben geen opbergmogelijkheden voor een helm, waardoor het voertuig in de praktijk niet meer bruikbaar is. De minister heeft dit in parlementaire debatten zelf erkend. Dit leidt tot een disproportionele inperking van eigendom (art. 1 EP EVRM) die niet kan worden gerechtvaardigd zonder een aantoonbare noodzaak. Zeker voor bestuurders die reeds beschikken over een AM‑rijbewijs ontbreekt iedere feitelijke onderbouwing voor deze beperking. Ook vanuit medisch perspectief ontbreekt de noodzaak. Artsen erkennen in een brandbrief en petitie dat het probleem niet het rijden met 25 km/u is, maar het opvoeren en roekeloos rijgedrag. Daarmee verschuift het probleem en vervalt de noodzaak voor een helmplicht bij voertuigen die aantoonbaar constructief begrensd zijn op 25 km/u. Dit betekent dat het onderliggende risico niet wordt bepaald door de constructiesnelheid van 25 km/u, maar door feitelijke snelheid en rijgedrag. Daarmee ligt het voor de hand om te handhaven op overschrijding van de maximumsnelheid, in plaats van een generieke helmplicht op te leggen aan voertuigen die wél constructief begrensd zijn op 25 km/u. Gezien de impact op consumenten, dealers, fabrikanten en de gehele LMV‑markt (L1e‑A) acht ik het van belang om u hierover te informeren. De huidige regelgeving en handhaving leiden tot inconsistenties, onzekerheid en ongelijkheid tussen voertuigen die technisch en qua risico nauwelijks van elkaar verschillen. De helmplicht in zijn huidige vorm blijkt juridisch niet houdbaar en verdient heroverweging. Ik ben van mening dat een eenduidig en toekomstbestendig beleid noodzakelijk is voor alle lichte gemotoriseerde voertuigen (L1e‑A). Een uniform kader — bijvoorbeeld één kentekencategorie, één rijbewijseis (AM‑a) en gerichte handhaving op rijgedrag in plaats van constructiesnelheid — zou zowel verkeersveiligheid als uitvoerbaarheid verbeteren. Dit biedt duidelijkheid voor consumenten én de branche. Mijn volledige verweer en de vernietigde sanctie zijn inzichtelijk via: https://myl-media.nl/ Indien gewenst deel ik graag de onderliggende stukken, inclusief Woo‑documenten en processtukken. Met vriendelijke groet,